afbeelding van ronvw

Der kombinierte Angriff an beiden Flügeln (HWP Z - KC3 3.5-4.5)

Laten we vandaag eens beginnen met het eten na de wedstrijd. Pieter, Bart, Hicham, Peter en ondergetekende streken neer op een van de vele terrassen rond de kerk van Schagen. Met een witbiertje in de hand, in de avondzon, lachte het leven ons toe. Natuurlijk stond het gesprek op hoogstaand KC-niveau. "Hey Pijp welk standje vind jij eigenlijk het lekkerste?", dat werk. Net geen Nietzsche, maar zeker geschikt voor School of Life. Zo kwamen we ook te spreken over de Promotieklasse. Deze zaterdag was de allerlaatste ronde, want de klasse wordt opgeheven. Op zaterdag schaken kan vanaf volgend jaar alleen in de KNSB competitie. Pieter vroeg me of ik Rob Faase nog had meegemaakt.
 
Mijn gedachten gingen terug naar mijn debuut in de promotieklasse. Het zal rond 1980 geweest zijn. Jarenlang hadden Peter, broer Gilles, vriendje Harrie en ik alleen tegen elkaar gespeeld, schaken en stratego, op talloze middagen en avonden. Toen we eindelijk lid werden van een schaakclub, bleken we ook in het echt een beetje te kunnen schaken. In mijn eerste jaar mocht ik al invallen in het eerste team van Het Oosten, met daarin fameuze namen als Sjaak en Jan Bonkenburg, Frans van Maanen, Frank Wezel en inderdaad, Rob Faase. Rob had een titel, nationaal meester meen ik, en er werd gefluisterd dat hij betaald werd. 
De uitslag van mijn partij weet ik niet meer, maar ik voel nog wel het ontzag voor de gevestigde orde. Kom daar nu eens om bij onze jeugd. Mijn eerste betrouwbare rating destijds was 2059, wist mijn vrouw nog. Ik ben dus in de tussenliggende 40 jaar niet sterker geworden. Hoe eeuwig kan een talent zijn...
Feit is, dat ik zaterdag tegen Van Haastert een dubieuze openingsvariant op het bord bracht. Na een heerlijke fietstocht naar Schagen, met vele omwegen, schoof ik bijna een uur te laat aan het bord. Mijn tegenstander offerde een pion die ik dankbaar aannam. Ik had de stelling volledig verkeerd getaxeerd, bleek achteraf. Zwart had moeten zoeken naar wegen voor gelijkspel, in plaats daarvan zette ik een opzichtig valletje. Van Haastert ontweek dit met een damezet die niet alleen mijn valletje ontmantelde, maar ook mijn dame dreigde te vangen én een mataanval inleidde. Na nog een optimistische zet werd ik van het bord gecombineerd. 
Nét op tijd om Hicham te verlossen van de schande om als eerste te verliezen. Tegen de taaie Brink was het mooie er al een beetje af, maar het weggeven van een stuk hielp zeker niet. De tegenstander werd een aardig matje gegund, waarna Hicham en ik buiten in het zonnetje konden gaan zitten. Wat een straf.
Edward deed iets terug door zijn tegenstander een stuk te ontfutselen. Maar, 2-1 achter en een dikke nederlaag leek in zicht. Peter had een pion geofferd voor vage aanvalskansen, die mij onvoldoende leken tegen de ervaren Chris de S. Hugo verloor de kwaliteit in een partij die een gelopen koers leek. Bart stond beter maar winst was ver weg. Het goede nieuws ws volgens Gerard dat hij e4 had doorgezet…
Pieter (6) speelde wel een mooie partij. Ik herinner me Mein System van Aaron Nimzowitsch, waarin de auteur dit soort Franse zwartpartijen ten voorbeeld zette. "Das Lavieren gegen eine feindliche Schwäche. Der kombinierte Angriff an beiden Flügeln", heette dat bijvoorbeeld. De witspeler kon slechts afwachten hoe zwart met de torens binnendrong over de c-lijn, ondersteund door een machtig paard op f5. 
Na de winst van Pieter kantelde de wedstrijd toch nog in ons voordeel. Gerard verloor ondanks de e4-opmars. Het werd ook wel eens tijd, was zijn commentaar. Maar Bart tructe zijn tegenstander in een remise-eindspel. Op het eerste bord bleef onze man druk uitoefenen, tot de HWP-er zich vergiste en een pion moest teruggeven. Chris maakte ons attent op een bekend psychologisch punt: om een relatief kleine concessie (teruggeven van de pluspion in dit geval)  te vermijden wordt vaak een grove blunder gemaakt... Dit was hij zelf even vergeten, want hij verloor een vol stuk.
3-4 voor KC3 en Hugo nog bezig. Nog altijd een kwal achter maar de deur was inmiddels op zijn Talentafs gebarricadeerd. Niet doorheen te komen voor Dekker, ergo KC3 won met 3.5-4.5.  
Zo werden we nog tweede achter kampioen Magnus, gezien het verlies van ZSCaende op de laatste speeldag. Teleurstellend, zeker, want alleen een kampioenschap telt. Maar we hebben ook plezier gehad, vooral buiten het schaakbord om. Zaterdag bijvoorbeeld genoten van een gratis etentje aangeboden door Pieter, en een rijbewijs behaald door onze Woch.  En daar gaat het toch allemaal om!
 

21-04-2018 Het Witte Paard  -  Kennemer Combinatie 3 3½ - 4½
1 6612331  Chris de Saegher  2142  -  6565779  Peter Pijpers  2059 0-1
2 6155589  Kees Dekker  2040  -  7859126  Hugo Gorissen  2097 ½-½
3 6046370  Jan Brink  1828  -  8050229  Hicham Boulahfa  2048 1-0
4 7359880  Paul van Haastert  1912  -  6566109  Ron van Wezel  2045 1-0
5 6239948  Jan Rot  1804  -  7359011  Gerard Snijders  1977 1-0
6 7889288  Robin Mandersloot  1745  -  8236536  Pieter Kroon  2005 0-1
7 8630710  Rob van Praag  1714  -  8112665  Bart Feltman  1996 0-1
8 8465710  Bob de Wit  1513  -  7929812  Edward Scholtens  1963 0-1
   1837    2023  

 
 

Onderwerp: