La màquina taronja: verslag Miguoël van Andorra Open

Van 21 t/m 29 juli vond in Andorra La Vella het Andorra open 2018 plaats. Een 9-rondig toernooi in het hartje van de Pyreneeën, waar vele internationale schakers bijeenkomen. Samen met voormalig KCer Vincent Blom besloten we deze reis te gaan maken met de auto. Aangezien Andorra niet bepaald om de hoek ligt vertrokken we de 20ste al, om zodoende een tussenstop in Toulouse te maken en de dag erop de laatste kilometertjes naar Andorra af te leggen. Om de studentenportemonnee wat voller te houden pikten we gedurende de trip mensen op via BlaBlaCar. Voor degenen die het niet kennen, BlaBlaCar is het ‘Airbnb onder het meeliften’. Die vrijdagochtend hadden we gelijk het genoegen om twee drag queens op te pikken, die voor een feest in Parijs waren ingehuurd. Weer een unieke ervaring erbij!

Gedurende de weg kwamen we erachter dat we niet de enige vakantiegangers waren. Met de laatste paar procentjes batterij bereikten we rond 3 uur s ’nachts dan eindelijk ons hotel in Toulouse. De volgende dag arriveerden we in de middag bij het Panorama hotel waar we de week verbleven. In dit hotel werd ook het toernooi gespeeld. Wel fijn als je zoals wij de neiging hebt om nog wel eens wat later achter het bord te verschijnen :-). Na een korte verkenning van de stad was het zover; de eerste ronde. Altijd lastig! Of toch niet…


Admiraal – Manzano na 17. Pg3

Zwart staat natuurlijk al heel slecht. 17…Tde8? 18. Pxh5! 1-0

Ook Vincent won zijn partij. De volgende ochtend werd er een blitz toernooi georganiseerd. Normaal gesproken zou je verwachten dat die GM’s niet lekker gaan blitzen voor een lange partij, maar niets bleek minder waar. Door het hoge prijzengeld was het verrassend sterk, dus dat leek ons ook wel interessant. We waren uiteraard te laat voor de eerste ronde waardoor we begonnen met een reglementaire nul. Dat weerhield Vincent er niet van om de ratingprijs te pakken! Zie de toernooisite voor de eindstand.

De tweede ronde wonnen we beiden weer relatief eenvoudig. Nu zou de eerste serieuze challenge moeten komen. Ik heb dit jaar redelijk wat toernooien met Vincent gespeeld, waaruit gebleken is dat Caïssa ons graag tegenover elkaar ziet. Ook nu gebeurde dat… Uiteraard doen we niet aan slappe salonremises. Sterker nog, meestal zijn het zeer boeiende partijen. Dat leek nu ook na de opening, maar een paar onnauwkeurigheden van Vincent gaven me opeens de overhand en niet veel later de partij.


Admiraal-Blom

In de vierde ronde mocht ik aantreden tegen de Amerikaanse GM Shabalov. ‘Shaba’ staat bekend om zijn aanvallende en optimistische speelstijl. Daar kan je soms een schaamteloze nederlaag tegen lijden, maar vaak krijg je ook kansen. Het laatste was het geval. De Amerikaan offerde vrij vroeg in de partij al een stuk, zonder daar volledige compensatie voor te krijgen. Na een goed getimede counter nam ik volledig over en pakte het punt. Door de remises tussen de medekoplopers stond ik hierdoor plotseling alleen bovenaan! Vincent herstelde zich van de dag ervoor door opnieuw te winnen.

Dezelfde avond werd er opnieuw een blitz toernooitje georganiseerd. Dit keer niet zo sterk, maar de deelname van Shabalov gaf de doorslag om toch mee te doen. Hij kreeg me weer niet te pakken :-), zie de eindstand. De San Migueltjes (ja, hoe toepasselijk) tikten tijdens de blitz wel lekker aan, hetgeen goed uitkwam. Die avond begon namelijk de jaarlijkse feestweek van Andorra. Details zijn vervaagd, maar het was daar elke avond gezellig ??.

Na een dagje uitbrakken in het zwembad dan de vijfde ronde tegen de Franse GM Lagarde. In een bizarre partij leek ik hem in tijdnood te trucen, waardoor ik plotseling een toren voor stond.


Admiraal – Lagarde na 42. axb3

Met mijn laatste zet kan 43...Te1 beantwoord worden met 44.Ta1. Hier ging ik even een peukie roken, in de veronderstelling dat het punt binnen een paar zetten wel binnen zou zijn. Eenmaal teruggekeerd ging ik weer in de denktank. Langzaam meer zeker kwam het besef...
42…h3! 43. gxh3 gxh3 en er is geen winstplan! 44. b4 d4 45. Ta3 Kxe6??. Ik had me al bij remise neergelegd, aangezien zwart het simpele 45…Te3 heeft. Om een of andere reden geloofde ik m’n tegenstander en ging voor de remise met 46. Td3 Ke5 47. Tf2 Te1+ 48. Tf1, terwijl 46. Txh3 gewoon wint. Ook Lagarde dacht dat het remise was, typisch gevalletje van wederzijdse schaakblindheid. Na een redelijke start begon Vincent vanaf vandaag aan een reeks remises waardoor hij ietwat wegzakte.

Niet één maar twee voormalig KCers trof ik dit toernooi. Niemand minder dan medekoploper GM Fedorchuk stond in de zesde ronde op het programma. Blijkbaar had ik dusver het nodige respect al afgedwongen, want na 12 zetten bood hij remise aan. Gezien zijn sterkte en de zware partij de dag ervoor vond ik een relaxed dagje ook wel prima.

De zevende ronde voelde als een cruciale. Met zwart tegen GM Kunin zal zeker geen makkie worden en noodzakelijk was deze partij niet te verliezen. Als voorbereiding besloten we daarom om overdag de toerist uit te gaan hangen in een nabijgelegen gebied. Als gevolg was ik niet bekend met de opening waardoor ik al vroeg in de partij in tijdnood kwam. Echter, de scherpte was er wel! In onderstaande stelling nam ik een belangrijke beslissing:


Kunin – Admiraal na 15. gxh6

15…Pxf2!? 16. Txg7+ Kh8 17. Txf7? Pd3+ 18. Kd1 Dxh4 19. Tf1 Lg4 20. La3 Pe6 21. Lxg4 Dxg4+ 22. Pe2 Lf4! 23. Tg1 Dh5 24. Pf1 Tg8! 25. Txg8+ Txg8 26. exf4 Tg1 27. Ke2 Dxe2! en even later gaf wit op.

Van deze overwinning had ik vooraf natuurlijk alleen maar kunnen dromen. Plotseling leek een GM-norm wel heel dichtbij te komen en zelfs de toernooioverwinning was niet meer onrealistisch. De indeling voor de ronde erop bleek ook niet verkeerd; de Spaanse GM Del Rio de Angelis met een rating van 2525. Een halfje zou een ronde voor het einde al een norm betekenen en tevens een virtuele rating van 2500.


Del Rio de Angelis – Admiraal na 14. Lb5

Met 14…Dxb5! 15. Pxb5 Lxd2 16. Pd6+ Kf8 17. Pxd2 La6 bereikte ik een comfortabel eindspel wat uiteindelijk resulteerde in remise. Na er dit jaar al twee keer dichtbij gezeten te hebben was het nu dan zover: eerste GM norm! Of nouja, officieel moest ik nog afwachten of mijn volgende tegenstander 2400+ zou hebben, maar die kans was 99,99%. Vincent doorbrak zijn remise streak helaas niet in positieve zin. Lange tijd leek hij Kunin van het bord weg te spelen, maar de Duitser kwam in een compliceerde stelling heel goed weg.

Nu kon ik de laatste ronde vrijuit spelen voor de toernooioverwinning. Samen met Lagarde stond ik op 6.5 uit 8, gevolgd door een grote groep met 6 punten. Prijzen zouden niet gedeeld worden en op tiebreaks stond ik er niet super voor: er moest gewonnen worden! Verassend genoeg deed ik dit vrij eenvoudig tegen GM Repka, terwijl medekoploper Lagarde niet verder kwam dan remise. Plotseling had ik dan het toernooi van mijn leven en eindigde ik ongedeeld eerste!

Als laatste nog een miniatuurtje van Vincent in ronde 9:

1. e4 c6 2. Pc3 d5 3. Pf3 h6 4. d4 dxe4 5. Pxe4 Lf5 6. Ld3 e6 7. De2 Pd7 8.Pd6+ Lxd6 9. Lxf5

Da5!+ 0-1

Onderwerp: